در هیچ جای دنیا ادبیات هیچ کشوری سرشار از اندرزها و پندهای اخلاقی نیست مگر ادبیات ایران.
علت چیست که میراث مکتوب نیاکان ما همچون اندرزهای آذرباد مهر سپندان یا کتاب دینکرد یا مینوی خرد سرشار از مواعظ اخلاقی است؟
علت چیست که گلستان داریم سیاست نامه داریم اخلاق ناصری داریم قابوس نامه داریم و هزاران پند نامه و اندرزنامه دیگر ؟
علتش این است که جامعه ایران بسبب یورش های بیگانگان و دست بدست شدن قدرت و کشمکش های دائمی قدرت طلبان و جنگ های قومی و عقیدتی دچار انحطاط اخلاقی شده بود و منور الفکران جامعه وظیفه خود میدانستند با پند و اندرز جامعه را بسوی تعادل و راستکرداری رهنمون شوند
و چنین است که می بینید از روزگاران بسیار کهن تا امروز شعر ونثر و فلسفه و آفاق اندیشه ورزی ما حول اخلاقیات میچرخد بلکه بتواند مناسبات انسانی جامعه ایران را به شکل معقول در بیاورد

هیچ نظری موجود نیست:
ارسال یک نظر