۱۲ اردیبهشت ۱۳۹۴ ه‍.ش.

عمر زاغ از بهر سرگین خوردن است .

آقا ! ما پس از نود و بوقی سال ؛ کلی پشم و پیله به باد داده ایم و سرد و گرم روزگار چشیده ایم و در این عمر کوتاه مان  از مصر و شام و روم و عراق عجم و عراق عرب بگیر تا اقالیم سبعه و ممالک ماوراء النهر و ترکستان و دشت قبچاق و بلاد چین و ماچین و جاوه و بنگال و سیلان و حبش و زنگبار و گجرات و عدن و و برزیل و آرژانتین و شیلی و مکزیک و ممالک متمدنه آتازونی را دیده ایم وبا انواع و اقسام آدمها  - از نویسنده و شاعر و روشنفکرش بگیر تا دزد و دغل و حرامی و چاچول باز وقرشمال غلبیل بند -  نشست و بر خاست داشته ایم . 
آنوقت ها هم که مملکت مان اینجوری مملکت امام زمانی نبود و هر پهن پا زن جلنبری امام و نایب امام و رهبر معظم نشده بود ؛ به اقتضای " روزنومه چی " بودن مان ؛ با وزیر و وکیل و استاندار و نمیدانم شازده و قاپوچی باشی فالوده خورده ایم و از هر کدام شان هم چیزی یاد گرفته ایم . 
اما خدا بسر شاهد است تا امروز آدمیزادی حرامزاده تر و خشتمال تر و بی شرم تر و بخو بریده تر از این ابوابجمعی جمهوری نکبتی اسلامی ندیده ایم . 
اصلا آقا ! یکدانه روده راست توی شکم هیچکدام شان نیست . هزار تا قبا میدوزند که یکی شان جیب ندارد . هزار تا کیسه میدوزند که یکی شان ته ندارد . انگاری به دنیا آمده اند تا دروغ و خباثت و یاوه و هرزه درایی و رذالت را عالمگیر بکنند . 
ببینید ؛ یک آقایی - یعنی یکی از همان دکاتره ای که هر جا عروسی است پاچه ور میمالند و هر جا عزاست یقه میدرانند - تازگی ها عینهو خرمگس معرکه و خروس بی محل پریده اند وسط میدان و در دانشکده ادبیات و زبانهای خارجی دانشگاه تهران فرمایشاتی فرموده اند که هم مرغ پخته را به خنده وامیدارد هم اینکه مصداق عینی آن ضرب المثل ایرانی است که : 
عمر زاغ از بهر سرگین خوردن است . 
ایشان میفرمایند : 
" ....شما هیچ تصوری از قدرت امروز جمهوری اسلامی ندارید . انرژی هسته ای و ممانعت از دستیابی به سلاح هسته ای بهانه ای بیش نیست . 
قدرت های غرب و شرق مطلع اند که ما امروز به نوعی از انرژی دسترسی پیدا کرده ایم که قادریم در هر نقطه از کره زمین ایجاد زلزله کرده و بدون مضرات تشعشعات رادیو اکتیو ؛ تمام سازه های دست بشر را در شعاعی بسیار بزرگتر از دامنه اثر قوی ترین سلاحهای هسته ای نابود کنیم !!
ما این قدرت را داریم که هر زمان در هر نقطه از دنیا بخواهیم جریان برق را قطع و در کار تمام سیستم های الکترونیکی  اختلال ایجاد کنیم !!" 
آقا ! ما میدانیم که گهگاه آدمیزاد از زور لاعلاجی به خر میگوید خانباجی 
این را هم میدانیم که بقول حکیم توس : نشاید سیاهی زدودن ز شب - ز بد گوهران بد نباشد عجب 
این را میدانیم که از دیگ خالی کاسه پر نمیشود و کوزه خالی هم زود از سر بام می افتد .
این را میدانیم که این آقای آقا بله چی بادنجان دور قاب چین بله قربان گو ؛ قاری مفت دیده عزای ابوی محترمش را گرفته . 
این را میدانیم که بقول گفتنی ها ؛ شیرین نشود دهان به حلوا گفتن .
این را هم میدانیم که حضرت مولانا نصیحت مان کرده و فرموده اند : 
زاحمقان بگریز چون عیسی گریخت 
صحبت احمق بسی خونها بریخت 
همه اینها را میدانیم اما خدا بسر شاهد است آدم دلش میخواهد زمین دهان باز بکند و ببلعدش . 
آخر خشتمالی و دروغ و دغل تا چه حد ؟ یکی نیست از این آقای دوختور بپرسد که : تو که چنین آوازی داشتی چرا جلوی جنازه مرحوم ابوی نخواندی ؟ 
اگر شما چنین توانایی های داشته و دارید چطور است که مرحوم مغفور صدام حسین افلقی کافر بعثی !توانست جام زهر را به کام آن امام مرحول مغفول مفلوک تان بریزد و حالا هم عربستان در سوریه و یمن کنده نیمسوز توی ماتحت نامبارک تان می چپاند ؟ 
اصلا اگر شما چنین قدر قدرتی هستید پس آن روزهایی که ارتش اسراییل خیابان های غزه را شخم میزد کجا بودید ؟ نکند زیر سایه درخت طوبی  چرت میزدید ؟ شما که نی زنی بلد بودی چرا آقا دایی ات از حصبه مرد ؟ 
و حرف آخر اینکه : 
ای سگ گرگین زشت از حرص و جوش 
پوستین شیر را بر خود مپوش .

۹ اردیبهشت ۱۳۹۴ ه‍.ش.


در چنبر زندگی
آقا ! دور از جان شما ما امروز دوازده ساعت کار کردیم . دل مان میخواست برویم کوه و دشت و بیابان بلکه هوای تازه ای بخوریم و نفسی بکشیم اما چنان در چنبر این زندگی گیر کرده ایم که رفتن به کوه و دریا هم دیگر برای مان در زمره آرزوهای دور و دراز در آمده است . یاد یک داستانی افتادم .
يک آقايی ؛ يک خری داشت و هر روز خدا گندم بارش ميکرد و ميبرد آسياب و آرد بارش ميکرد و ميآورد خانه ؛
يکی بهش گفت : به اين حيوان بيچاره يک روز هم استراحت نميدهی ؟؟
صاحب خر گفت : چرا بابا ! روزهای جمعه ميبرمش کوه ؛ سنگ بارش ميکنم ميارم ده ....!!!
شعر معروفی هم هست که به گمانم از انوری است و مضمونش اين است که :
خرکی را به عروسی خواندند
خر بخنديد و شد از قهقهه مست
گفت : من رقص ندانم به سزا
مطربی نيز ندانم به درست
بهر حمالی خوانند مرا
کا ب نيکو کشم و هيزم چست
حالا حکايت ماست در اين ينگه دنيا !!!!



مرگ حق است !
میگویند : روزی مرحوم محمد رضا شاه پهلوی از مرگ یکی از استادان نامدار دانشگاه تهران ابراز تاسف کرده بود
استاد زنده یاد سعید نفیسی در پاسخ آن خدا بیامرز به طنز و کنایه گفته بود :
قربان ! مرگ حق است ! علی الخصوص در ایران !

انسان باوجود همه کجروی ها وکاستی هایش ، محور عالم است
ما همه گرسنه دوست داشتن همنوعان خود هستیم
برای آدم گرسنه نان نپخته نیز همچون عسل گوارا و شیرین است
" ماکسیم کورکی "
جنگ خلقان همچو جنگ کودکان
جمله بی معنی و بی مغز و مهان
جمله شان گشته سواره بر نی ای
کاین براق ماست یا دلدل پی ای
" مولانا "

ما را نفرمودند !!
------
در مجلسی که چندین و چند سال پیش بیرجندی ها برای تجلیل از اسدالله علم (وزیر دربار و نخست وزیر و ....) ترتیب داده بودند بطور اتفاقی یاتصادفی یا به توصیه ابراهیم صهبا ، خسرو شاهانی را هم دعوت کرده بودند 
شاهانی میگفت :
آنجا همه با خانم های شان بودند و من تنها بودم و کسی را نمی شناختم 
گیلاس مشروبی داشتم وگاهی لبی با آن تر میکردم
ناگهان یکی از آقایان نظامی گیلاس خود را بلند کرد و گفت :
- می نوشم بسلامتی جناب آقای علم
همه گیلاس های خود را بلند کردند . من هم گفتم : بسلامتی شما عزیزان که حضور دارید .
باز مشغول کار خود شدم و توجهی به دیگران نداشتم
دقایقی بعد آقایی که فرمان بسلامتی جناب آقای علم داده بودمرا مخاطب قرار داد و گفت :
چرا گیلاس خودتان را به سلامتی آقای علم بلند نکردید ؟
من هم گفتم :
در دیاری که شعور همه کم میگردد
صدر اعظم اسدالله علم میگردد !
آقا ! چشم تان روز بد نبیند ، بساطی بر پاشد و همه از من فاصله گرفتند و هر چه فحش و بد و بیراه بود نثارم کردند
نفهمیدم چطور از آن مجلس مرا بیرون انداختندو چطور خودم را به خانه رساندم
خلاصه اینکه : فقط مرا نفرمودند !!
"از یاد داشت های نصرت الله نوح "
نقل از : دفتر هنر -
شماره ۲۲

مقام خدایی 
میگویند : حق سبحانه و تعالی پیش بهلول فرشته ای را فرستاد که : چه خواهی که بتو دهم ؟
بهلول در جواب گفت : 
یک وجوب وجود است که بکار آید که عبارت از خدایی است ، آنرا برای خود برداشته ای دیگر چه کار آمدنی که به من دهی ؟ 
همت ات همین است ؟

۱ اردیبهشت ۱۳۹۴ ه‍.ش.

علی آقای جهنم فروش

این رفیق مان علی اقا نمیدانم چرا پایش را توی یک کفش کرده است و خودش را به در و دیوار میزند بلکه بتواند قطعه ای از قطعات جهنم را بما بفروشد !
حالا چرا از میان همه پیغمبر ها جرجیس و از میان همه گناهکاران و جهنمیان عالم این گیله مرد آواره فلکزده مادر مرده مظلوم را انتخاب کرده است خودمان هم نمیدانیم .
صبح که از خواب پا میشویم می بینیم یک پیام فدایت شوم از طرف آقای علی آقا برای مان آمده است که :
ای فلان بن فلان !من فلان نوشته ات را خواندم . خیلی هم خوشمان آمد . چطور است بیایید یک قطعه از قطعات مرغوب جهنم را کنار قطعات صادق هدایت و بزرگ علوی و ساعدی و گلشیری و نمیدانم ارسطاطالیس و ارشمیدس و مارکس و هگل و لنین از ما خریداری بفرمایید که به شرطها و شروطها  ؛  بشما ده درصد - گاهی هم بیست درصد - تخفیف میدهیم
هر چه گلوی مان را پاره میکنیم و میگوییم : آقای علی آقا جان !  ما اصلا نمیخواهیم به جهنم نزول اجلال بفرماییم ؛ شما چه اصراری دارید که ما را روانه جهنم بفرمایید  ؟  نه تنها به گوش مبارک شان فرو نمیرود بلکه هی پیغام و پسغام میفرستد که :
- ای آقای گیله مرد . اگر حالا از تخفیف مخصوص استفاده نفرمایید  فردا پس فردا که قیمت ها ده برابر بشود  انگشت حسرت و ندامت به دندان نگیرید ها !!
گاهی اوقات هم بما وعده وعید میدهد که سند منگوله دار جهنم را برایمان خواهد فرستاد .و ما میمانیم مات و متحیر که سند منگوله دار دیگر چه صیغه ای است ؟ و اصلا سند منگوله دار را توی کدام سوراخ سنبه ای توی گورمان بگذاریم ؟
چند وقت پیش ما نشسته بودیم و جای تان خالی چای دیشلمه کهنه جوش تازه دم مان را با یک مشت کشمش مرغوب و اعلای  کالیفرنیا نوش جان میفرمودیم و همینطور نرمک نرمک سوت میزدیم و  روزنامه میخواندیم . دیدیم یک شرکت اسراییلی کلی تبلیغات راه انداخته است و میگوید زمین های کره ماه را به خلایق میفروشد ! . ما با خودمان گفتیم : کره ماه ؟؟
و باکمال تعجب دیدیم یک آقای اسراییلی آمده است پنج هکتار از زمین های کره ماه را خریده است تا آنجا یک رستوران بسازد و پنج هکتار هم برای خواهرش خریده است که آنجا شنبلیله و گل گاو زبان و بادنجان و خیار و خربزه و گوجه فرنگی بکارد .
اینکه این شرکت اسراییلی قباله مالکیت کره ماه را از کجا بدست آورده است لابد در تورات یا در تلمود ؛ آیه ای ؛ سوره ای ؛ حدیثی ؛ حکایتی ؛ افسانه ای ؛ چیزی پیدا کرده است که نشان میدهد حضرت باریتعالی  همان روز ازل  ؛ قباله مالکیت کره ما ه  بانضمام سند مالکیت فلسطین و توابع را  بنام حضرت کلیم الله سلام الله علیه صادر فرموده است .
بر گردیم به داستان این آقای علی آقای جهنم فروش مان :
ما میگوییم : ببین علی آقا جان !مدینه باد به اهل مدینه ارزانی . ما بکوری چشم دشمنان اسلام و مسلمین میخواهیم برویم بهشت آنجا با امام زین العابدین بیمار و امام خمینی عزیزمان کنار جوی های شیر و عسل راه برویم و اختلاط بکنیم . اصلا آقا ما میخواهیم برویم بهشت با آیات عظام و علمای اعلام  - که الحمد الله قاف تا قاف در حیطه تصرف آن عالیجنابان است  - گل بگوییم و گل بشنویم . شما چه اصراری دارید که میخواهید ما را از این نعمت عظما محروم فرموده و راهی جهنم بفرمایید ؟ اما مگر گوشش به ناله ها و ندبه ها و استغاثه های ما بدهکار است ؟
بدبختی اینجاست که قیمت هایی که علی آقای جهنم فروش مان روی قطعات جهنم گذاشته اند هر روز  همپای مظنه طلا و دلار  بالا و پایین میرود و گرنه میآمدیم چکی ؛ سفته ای ؛ قولنامه ای ؛ چیزی برای علی آقا میفرستادیم بلکه یقه مان را رها کند و برود ماستش را بخورد و سرنایش را بزند
اینکه این علی آقای ما از کی مالک دوزخ شده و سند مالکیت جهنم را از کجا بدست آورده است ما بی خبریم . 

۳۱ فروردین ۱۳۹۴ ه‍.ش.

من میگویم خسن ؛ شما هم بگو خسن !!

از یکی پرسیدند : چیکاره ای ؟ 
گفت : والله خودم خان ام برادرم سلطان . خودم پیراهن ندارم برادرم تنبان !
حالا حکایت ماست . 
آقا ! انگاری این مملکت فلکزده ما بکلی دیوانه خانه شده است . آمده اند یک مشت فضول آغاسی و لسان الدوله و فصاحت السلطان و فصیح الاسلام و بیکار الدوله حاکم خندق را از سامره و نجف و جبل عامل و ری و روم و بغداد جمع کرده اند و آورده اند تا مملکت ما را به گنداب بکشانند . 
یک آقای حجت الاسلامی که تا همین دیروز پریروز تاپاله را عوض نان تافتون میگرفت و اخ و تف را عوض شاهی سفید ور میداشت حالا شده است رهبر معظم انقلاب و هی پنبه لحاف کهنه باد میدهد و قرت و قراب راه می اندازد و هر روز یک قبای تازه برای ملت در مانده ما میدوزد و کم مانده است هفت پشت خود را به سگ آبی برساند و گویا نفهمیده است که : 
اگر خسی بهوا رفت از کشاکش باد 
به یک دمی دو سه ؛ ناچار بر زمین افتد .
 از طرف دیگر یک مشت وامانده پا ردم ساییده که از خر برهنه پالان بر میدارند و بقدرتی خدا یمین را از یسار باز نمیشناسند ؛ پای منبر حضرت آقا می نشینند و با نعره های گوشخراش " این مباد آن باد " بخیه به آبدوغ زدن و آب غربال کردن و گره بر باد زدن را تمرین میفرمایند . 
آقای عظما هم به مصداق قحبه چون پیر شود پیشه کند دلالی و از حال و روز شان پیداست که آب شان به کرت آخر است چنان یابو ورشان داشته که شبانه روز از انبان ابوهریره شان شرح کشافی از حدیث و حکایت و تفسیر و تاویل صادر میفرمایند و کم مانده است بگویند جد بزرگوار ایشان در جنگ خندق شرکت داشته و از آن آش جابر انصاری هم میل فرموده اند . 
بقول عبدالرزاق اصفهانی : 
تو بدین کوتهی و مختصری 
اینهمه کبر و ناز بوالعجبی است 
یک وجب نیستی و پنداری 
کز سرت تا به آسمان وجبی است 
معروف است که : ملا نصرالدین از خرش افتاد زمین . پاشد خودش را تکاند و گفت : همینجا میخواستم پیاده بشوم . حالا حکایت این آقای عظمای ماست .
در مملکتی که دست به دمبک هر که بزنی صدا میدهد ؛ یک مشت آتا و اوتا ؛ بلند و کوتاه  - از کدخدای جوشقان بگیر تا آفتابه دار مسجد زواره و دره گز - توی مشهد جمع شده اند و پس از گرفتن مقداری حق البوق و مختصری هم قاقا لی لی ؛ یک سمیناری راه انداخته اند بنام " سمینار بزرگداشت پدر بزرگ مادری رهبر انقلاب " ! و ضمن آبغوره گیری برای اسیری زینب و ناکامی قاسم و گلوی عطشان علی اصغر ؛ روز ها و ساعتها در باب اندیشه های آن عالم جامع و فقیه پارسا  - یعنی جد بزرگوار آقای عظما  - سخن فرسایی فرموده اند و کسی هم نیست به این فلکزده ها بگوید آخر ای بندگان ببوی حضرت باریتعالی ؛ عروسی را که ننه اش تعریف کند برای آقا دایی اش خوب است 
پار بودی حیدرک امسال گشتی حیدرا 
سال دیگر گر بمانی قطب دین حیدر شوی !
باز خدا پدر آن آقای شاهنشاه آریامهرمان را بیامرزد که آن خدا بیامرز اگر چه خطاب به مرحوم کورش کبیر میفرمودند آسوده بخواب ما بیداریم اما دستکم ادعا نمیکردند که سگ آقای کورش آمده است روی پرچین ایشان شاشیده است . 
 و اما داستان " من میگویم خسن شما هم بگو خسن  " چیست ؟ 
راستش میخواستیم این داستان را هم برای تان تعریف کنیم اما از ترس اینکه نکند بقول همولایتی هایمان فردا پس فردا از ما ماست و پلو و باقلا قاتوق بخواهید از خیرش گذشتیم و ماجرایش را هر وقت دل مان خواست برای تان تعریف میکنیم . 
ها ؟ چرا اخم کرده اید ؟ مگر طلبکارید آقایان و خانم ها ؟!!

۲۹ فروردین ۱۳۹۴ ه‍.ش.

شاملو و سانسور چی ها

نقل می‌کنند هنگامی که احمد شاملو برای مجوز کتاب "فرهنگ کوچه" به ممیزی کتاب ارشاد احضار شده بود، ممیز به او گفته بود: " این چه شعری است در کتاب آورده‌اید؟ نه شیر داره نه پستون, گاوش رو بردن هندستون. پستون را که نمی‌شود چاپ کرد" .
احمد شاملو در پاسخ گفته بود: "مانعی ندارد می‌نویسم: " نه شیر داره نه سینه " ! ممیز گفته بود:" خوب اینطوری که با قافیه جور درنمی‌آید" . شاملو پاسخ داده بود: آن‌را هم درست میکنیم، نا سلامتی ما شاعریم، می‌نویسم " نه شیر داره نه سینه ، گاوش رو بردن مدینه " ! 

۲۷ فروردین ۱۳۹۴ ه‍.ش.




شهامت
استاد روانشاد دکتر جعفر شهیدی تعریف میکرد :
یک روز عاشورا با دکتر دبیر سیاقی گوشه ای از یک چهار راه ایستاده بودیم ونظاره گر عبور دسته های سینه زن و زنجیر زن بودیم وگاهگاهی به هیجان میآمدیم و آرام آرام دستی بر سینه یابر سرمان میزدیم
ناگهان پرسیدم :
فکرمیکنی اگر در زمان امام حسین در کربلا حاضر بودیم در کدام لشکر جا میگرفتیم ؟
گفت : خوب ، خیلی آشکار است که در سپاه یاران امام حسین . اینکه پرسیدن نداشت !
گفتم : نه ، من و تو آن اندازه دل و جرات وشهامت و ایمان نداریم که برویم در سپاه امام حسین
گفت : یعنی میفرمایید میرفتیم در سپاه عمر بن سعد ؟
گفتم : نه ، آن اندازه هم بی وجدان و بی دین و نامرد نیستیم که برویم در حلقه دشمنان امام حسین
پرسید : خوب ، میفرمایید چیکار میکردیم ؟
گفتم : هیچ ! مثل الان یک گوشه ای روی یک بلندی یا تپه ای می ایستادیم و از دور آرام آرام توی سرو سینه مان میزدیم !
این را نوشتم تا بگویم ما هم همین الان در برابر آنهمه بیداد و فاجعه ای که آفاق تا آفاق نسل بشر را در نوردیده است کاری نمیکنیم مگر اینکه در پای فیس بوک بنشینیم و آرام آرام به سر و سینه مان بزنیم و احیانا قطره اشکی هم بیفشانیم