مسافرنامه(۲)

روزهای هفته را از یاد برده ام، میدانم در آخرین روزهای بهار هستیم اما اینجا در مرز کالیفرنیا و اورگان ، گویی بهار تازه از راه رسیده است . آسمان صاف و آبی است اما باد سری نرمک نرمک میوزد

بزرگراه شماره۱۰۱ خلوت است

گرانی بنزین به کاهش چشمگیر مسافران انجامیده است ، هرچند قیمت یک گالن بنزین در اورگان یک دلار کمتر از کالیفرنیاست اما دیگر کسی با (RV )سفر نمیکند بویژه آنکه قیمت گازوییل از مرز هفت دلار و نیم گذشته است

علاوه بر این تابستان هنوز از راه نرسیده و شب ها باد خنکی میوزد که پاییز را بیاد آدمی میآورد

یک سوی جاده اقیانوس است سوی دیگرش جنگل های سبز اندر سبز ، با درختانی هزار ساله سر به آسمان سوده ، و چنین می پنداری که تاکنون پای بشری به آن نرسیده است

امروز صدو هشتاد مایل راندیم رسیدیم به شهرکی ساحلی بنام «Florence» با یک جمعیت نه هزار ‌و پانصد نفری که البته هیچ نسبتی با فلورانس ایتالیا ندارد

آنجا، در میانه راه ، در شهرکی ساحلی زن پیری ایستاده است ، پرچم فلسطین به دوش دارد و به کشتار مردمان معترض است

کنارش می ایستم . زن هشتاد سالی دارد ، لاغر و نحیف است ، باد سردی میوزد ، او اماهمچنان ایستاده است و تابلویی را که به دست دارد به رهگذران نشان میدهد .

می بینم در هر گوشه ‌و کنار دنیا هنوز آدمیانی هستند که دل شان برای زنان ‌‌و مردان و کودکانی که اینگونه بی محابا کشته میشوند می تپد . برای شان هم فرقی نمیکند این ستم کشتگان قربانیان جنگ اوکراین و غزه و لیبی و سودان و میانمار و سومالی اند یا شاگردان بینوای مدرسه میناب

حوالی چهار بعد از ظهر میرسیم به فلورانس. هتل مان بر فراز تپه ای است ، هیچ شباهتی به هتل ندارد ، خانه ای است درندشت و زیبا ، یادگار روزگاران گذشته .دور تا دورش درختان سر به آسمان ساییده کاج .

میرویم ناهاری میخوریم و گشت و گذاری میکنیم در ساحل بندرگاه و بر میگردیم به هتل مان

فردا قرار است صدو هفتاد مایل برانیم به شهری سفر کنیم بنام Astoria

جای تان البته خالی است

آستوریا بعنوان یکی از قدیمی ترین منزلگاه مهاجران اولیه امریکا با معماری اصیل ویکتوریایی و فرهنگ پررونق آبجوسازی‌های محلی (Craft Beer) گردشگران بسیاری را به خود جذب می‌کند.

داستان سفر به این شهر زیبا را فردا برایتان می نویسم

+8

See insights and ads

Boost post

98

18

مسافر نامه (۴)

سفر امروزما از Florence تا Seaside یکی از زیباترین مسیرهای ساحلی آمریکای شمالی بود . در یک مسیر صد و هفتاد مایلی رانندگی کردم که اینسویم اقیانوس بود و آنسویم جنگل .

جاده‌ای که در آن اقیانوس، جنگل، رودخانه، مه، صخره و شهرک‌های کوچک ماهیگیری در هم می‌آمیزند.

صبح را در فلورنس آغاز کردیم ، جایی که رودخانه سیوسلاو به اقیانوس آرام می‌پیوندد

هرچه به سمت شمال میرانیم بزرگراه شماره 101 همچون نواری باریک میان جنگل‌های انبوه و اقیانوس پیش می‌رود. در بسیاری از نقاط، درختان جنگلی چنان بلند و متراکم‌اند که از میان تونلی از درختان سر به آسمان ساییده عبور میکنیم

در ادامه سفر مان پس از دیداری کوتاه از غار شیران دریایی (Sea Lion Caves) از کنار شهرک Yachats میگذریم و سری هم به یکشنبه بازارش میزنیم که هیبت و هیئتی سخت روستایی داشت

اندکی بعد، چشم‌اندازهای باشکوه دماغه‌های ساحلی و خلیج‌های کوچک پدیدار میشوند ؛ جایی که اقیانوس در مه صبحگاهی فرو رفته است

وقتی به Newport رسیدیم انبوه قایق‌های رنگارنگ به ما یادآوری کردند که زندگی در این ساحل هنوز با دریا پیوندی عمیق دارد.

سپس جاده از کنار جنگل‌ها و مزارع سبز عبور می‌کند و به شهرهای کوچک ساحلی می‌رسد؛ شهرهایی که خانه‌های چوبی، کافه‌های محلی و بوی دریا بخشی از هویت آنهاست

هرچه به شمال نزدیک‌تر می‌شویم مناظر اطراف Tillamook گسترده‌تر و روستایی‌تر می‌شوند

مراتع سبز، گاوداری‌ها و رودخانه‌هایی که به اقیانوس می‌ریزند از ویژگی های تماشایی این منطقه اند

پس از دیداری از تاسیسات عظیم کارخانه پنیر سازی و‌بستنی سازی Tillamook سرانجام به شهرک Seaside رسیدیم ؛ شهری که ساحل بلند شنی، پیاده‌روهای ساحلی و هوای نمک‌آلود آن پایان دلپذیری برای یک روز رانندگی در امتداد یکی از زیباترین جاده‌های ساحلی جهان بود

اینجا هتل مان با اقیانوس یک قدم فاصله دارد و بوی دریا مرا با خود به رامسر و شهسوار میبرد

این مسیر تنها جابه‌جایی از شهر ی به شهر دیگر نیست بلکه سفری است از میان رنگین کمانی از جنگل‌های شمال غرب آمریکا، آبی بیکران اقیانوس آرام و سکوت دلنشین شهرک‌هایی که هنوز ریتم زندگی‌شان با جزر و مد دریا تنظیم می‌شود

فردا به پرتلند میرویم که با اینجا دوساعتی فاصله دارد

جای تان خالی است

See insights and ads

Boost post

35

5