آیت الله حمال

قدیم ندیم ها ما در شیراز یک آیت الله داشتیم بنام آیت الله حمال.

این آیت الله حمال پنجقران میگرفت میرفت بالای منبر اما آنقدر آن بالا پرت و پلا میگفت و به این و آن فحش میداد که صاحب مجلس حاضر می‌شد پنج تومان بدهد حمال باشی بیاید پایین !

اگر از یک شیرازی قدیمی بپرسیدآیت الله حمال را می شناسی خواهد گفت :

⁃ ها کاکو! انگار همی دیرو بود که تو محله گود عربون یا تو مسجد نصیرالملک میرفت بالا ممبر معرکه راه مینداخت لیچار بار همه میکرد .

آیت الله حمال آخوند دهن دریده ای بود که حوالی سال‌های ۳۰ در شیراز زندگی میکرد، کارش حمالی بود و عمامه سبز رنگی روی سرش میگذاشت و حوالی تل حصیر بافا و قبرستان سید حاج غریب و بازار مسگرا و بازار منصوریه می پلکید و از راه حمالی و روضه خوانی نانی فراهم میکرد تا منت حاتم طایی را نکشد .

در سال‌های پیش از کودتای بیست و هشت مرداد جوانان توده ای یا مصدقی تشویقش می‌کردند برود بالای منبر، او هم میرفت بالای منبر و مثلا میگفت : « امام حسین در صحرای کربلا شمشیرش را کشید خطاب به لشکریان یزید گفت : « خواهر جنده ها ! بی ناموس ها ! حرامزاده ها ! آخر چند نفر به یک نفر ؟!»

یا اینکه خطاب به شمر میگفت :ای مرتیکه قرشمال عوضی ،تو فلان ننه ت خندیدی که سر امام حسین را به ای آسونی خواستی ببری خوار جنده ! می سر امام حسین بچه بازیه ؟

کاشکی حالا یکی از این آیت الله حمال ها میداشتیم میرفت بالای منبر ، زیر و بالای این حجت الاسلام های نابکار چاچول باز را یکی میکرد میگفت : حروم لقمه های شیاد! خیال میکنین مملکت داری مثل روضه خونیه که دو زار بگیرین سر امام حسین رو ببرین ؟!

See insights and ads

Boost post

27

8

1