شاه در خواب من

دیشب شاه را خواب دیدم ، جوان تر بنظر میرسید ، بنظرم بلند قدتر و لاغر تر بود ، شکل و شمایل یک مرد چهل ساله بسیار خوش لباس و خوش قد و بالا را داشت ، با موهایی به سیاهی قطران ، از آن چهره ها که می توانست هنرپیشه یک فیلم عاشقانه هالیوودی باشد ، از آنها که زن ها برای شان غش و ریسه میروند.

نشسته بودیم گپ میزدیم ، سالن درازی بود و مردمانی نشسته در آن .

شاه ردیف جلو نشسته بود ، هیچ نشانی از آن غرور سلطانی در او نمیدیدم .

نشسته بود به سخنان ما گوش میداد ، آسوده خیال و متکی به نفس.

گفتم : قربان ! زمانی که شما شاه بودید من دانشجو بودم ، چون در یک دنیای ذهنی آرمانی مالیخولیایی میزیستم لاجرم مخالف شما بودم !

هنوز کلامی دیگر از دهانم در نیامده بود که هیاهویی از میان جمعیت برخاست ، نگاه کردم دیدم عده ای دست به اعتراض زده اند ، کم مانده است بیایند مرا به داغ و درفشی بنوازند.

پرسیدم : برای چه اعتراض میکنید ؟

گفتند : چرا نگفته ای اعلیحضرت ؟او‌ شاه مملکت ماست ! باید بگویی اعلیحضرت!

از خواب پریدم و گفتم : عجبا ! این غوغاییان و غلامان خانه زاد حتی نمیگذارند ما در خواب هم با شاه مملکت مان صادقانه درد دل کنیم ، عجب زمانه شگفتی است !

See insights and ads

Boost post

32

7

1