هادی خرسندی رقص پر در باد رقص پر در باد از قتل کبوتر گفت و رفت قصه‌ی تلخ کبوتربچه را پر گفت و رفت «قامت آزاده و سرسبزی ما جرم ماست» اين سخن را سرو در گوش صنوبر گفت و رفت پرتو شمعی به رخسار پسر افتاده بود بر لب بام آمد و الله‌اکبر گفت و رفت دست بيجان و جوانی با کبودی‌های خويش داستان‌ها از نبردی نابرابر گفت و رفت «شام دارم ميکشم» مادر به دختر گفت و ماند دخترک يک «زود ميآيم» به مادر گفت و رفت «من تجاوز را حريفم تا فراسوهای مرگ» خواهر اين دلخوشکنک را با برادر گفت و رفت «بيشمارانيم در اين باغ ای دست خزان» در گلستان غنچه‌ای نشکفته پرپر گفت و رفت !«قدرت ما وامدار عشق پوتين و علی‌ست » در خيابان ظفر، باتوم با سر گفت و رفت «باش برّان تا به زودی غرق زنگارت کنيم» پيرزن افتاد و خون درجا به خنجر گفت و رفت روی منبر قاتلی عمامه بر سر، خون به لب شرحی از سفاکی شمر ستمگر گفت و رفت راه و رسم قتل کافر را و کافربچه را حجت‌الاسلام از قول پيمبر گفت و رفت شعر تلخت هاديا آئينه‌ی ايام شد طنز شيرينت خداحافظ به شکر گفت و رفت